استاد غلامحسین بنان در ارديبهشت ماه سال 1290 خورشيدي در تهران خيابان زرگنده (قلهك)،در خانواده متمول و صاحب جاه، به دنيا آمد. پدرش كريم خان بنان الدله نوري و مادرش دختر شاهزاده محمد تقي ميرزاركني (ركن الدله) برادر ناصرالدين شاه يا پسر محمد شاه قاجار بود. از شش سالگي بنا به توصيه استاد ني داود به خوانندگي و نوازندگي ارگ و پيانو پرداخت و در اين راه از راهنمايي هاي مادرش كه پيانو را بسيار خوب مي نواخت بهره ها گرفت، اولين استاد او پدرش بود و دومين استاد، مرحوم ميرزا طاهر ضياءذاكرين رثايي و سومين استادش مرحوم ناصرسيف بوده اند. بنان در سال 1321 خوانندگي را در راديو آغاز كرد، درآن زمان، شادروان روح اله خالقي مسوليت راديو را بر عهده داشت، روزي كه بنان با عبدالعلي وزيري جهت امتحان به راديو مي روند در دفتر روح اله خالقي، ابوالحسن صبا هم نشسته بوده، از بنان ميخواهند كه براي ايشان قطعه اي بخواند و او «درآمد سه گاه» را آغازميكند و صبا هم باويلن او را همراهي مي كند.

 هنوز «درآمد» تمام نشده بود كه خالقي به صبا مي گويد:«شما نواختن ويلن را قطع كنيد» و به بنان اشاره مي كند «گوشه حصار» را بخواند و بنان بدون اندك مكثي ، با چنان مهارت و استادي «درآمد حصار» را مي خواند و به «سه گاه» فرود مي ايد كه روح اله خالقي بي اختيار برخاسته و او را در آغوش گرفته و مي بوسد و آينده وي را در هنر آواز درخشان پيش بيني مي كند.

صداي بنان، بسيار لطيف و شيرين، زيبا و خوش اهنگ، كوتاه مي خواند ولي درهمين كوتاهي، ذوق و هنر بسيار نهفته است، غلت ها و تحريرهاي او چون رشتهء مرواريد غلطاني، به هم پيوسته و مانند اب روان است.

از سال1321 صداي غلامحسين بنان، همراه با همكاري عده يي از هنرمندان ديگر از راديو تهران به گوش مردم ايران رسيد و ديري نگذشت كه نام بنان زبانزد همه شد و شيفتگان فراواني در سراسر كشور پيدا كرد. خالقي او را در اركستر انجمن موسيقي شركت داد و با اركستر شماره يك نيز همكاري را شروع كرد و از بدو شروع برنامه هميشه جاويد «گلهاي جاويدان» بنا به دعوت استاد ارجمند داود پير نيا همكاري داشت. بنان در طول فعاليت هنري خود، حدود 450 اهنگ را اجرا كرد و انچه كه امتياز مسلم صداي او را پديد مي اورد،

بنان نه تنها در اواز قديمي و كلاسيك ايران استاد بود، بلكه در نغمات جديد و مدرن ايران نيز تسلط كامل داشت. تصنيف زيبا و روح پرور «الهه ناز» او بهترين معرف اين ادعا مي باشد. غلامحسين بنان به سال 1315 خورشيدي به سمت بايگان در اداره كل كشاورزي استخدام شد و بعد از چندي به شركت ايران بار كه مركز آن در اهواز بود منتقل گشت.

 پس از چند سال به معاونت آن اداره منسوب گرديد. در سال 1321 به تهران آمد و بنا به پيشنهاد مرحوم فرخ كه وزير خواربار بود، به سمت منشي مخصوص وزير به كار پرداخت. بعد از تغيير كابينه، به اداره كل غله و نان منتقل شد و چندي كفالت اداره دفتر و كارگزيني و مدتي هم مسؤوليت تحويل كوپن نان تهران را بر عهده داشت. در سال 1332 به پيشنهاد شادروان خالقي به اداره كل هنرهاي زيباي كشور منتقل شد و به سمت استاد آواز هنرستان موسيقي ملي به كار مشغول گرديد و در سال 1334 ريئس شوراي موسيقي راديو شد.

غلامحسين بنان از ابتدا در برنامه هاي گلهاي جاويدان و گلهاي رنگارنگ و برگ سبز شركت داشته كه ره آورد اين همكاري ها دهها برنامه گلهای جاویدان، گلهای رنگارنگ و برگ سبز می باشد.و برنامه های متعدد و گوناگون ديگري كه از اين خواننده بزرگ و هنرمند به يادگار مانده است. غلامحسين بنان مدتها بود كه مبتلا به ناراحتي جهاز هاضمه شده بود از طرف ديگر حنجره اش نيز آمادگي بيان نيازهاي درونيش را نداشت و به همين دليل اندك اندك از خواندن اجتناب ورزيد و از صحنه هنر كناره كشيد و ديگر حدود بيست سال آخر عمر را تقريبا فعاليت چشم گيري نداشت و روز به روز ناراحتي جهاز هاضمه او را بيشتر رنجور مي كرد و متاسفانه كوشش هاي پزشكان و خاصه مراقبت ها و از خود گذشتگي هاي پري بنان همسر وفادارو مهربانش هم مؤثر نيفتا دو سرانجام درساعت 7 بعدالظهر پنجشنبه هشتم اسفندماه سال 1364 خورشيدي در بيمارستان ايرانمهر قلهك جهان را بدرود گفت.